خیلی‌ها وقتی می‌گویند UI/UX، فقط ظاهر اپلیکیشن یا سایت را تصور می‌کنند: دکمه‌های خوش‌رنگ، کارت‌های مرتب، آیکون‌های تمیز و انیمیشن‌های نرم. این‌ها بخشی از کارند، اما تمام ماجرا نیستند. محصولی که زیباست ولی کاربر نمی‌فهمد از کجا باید شروع کند، UX خوبی ندارد. محصولی هم‌که ساختارش خوب است اما ظاهرش بی‌نظم و ناخواناست، UI ضعیفی دارد.

طراحی UI/UX یعنی هم‌به مسیر کاربر فکر کنیم، هم‌به شکل نمایش آن مسیر. کاربر باید بتواند بفهمد کجاست، چه کاری می‌تواند انجام دهد، بعد از کلیک چه اتفاقی می‌افتد، خطا را چطور اصلاح کند و چطور به هدفش برسد. ظاهر خوب وقتی ارزش دارد که این مسیر را آسان‌تر کند، نه اینکه فقط صفحه را قشنگ‌تر نشان دهد.

UX یا تجربه کاربری به رابطه کاربر با‌محصول، خدمت یا برند مربوط است. Nielsen Norman Group توضیح می‌دهد که UX فقط یک صفحه یا یک تعامل نیست؛ مجموعه احساسات، برداشت‌ها و تعامل‌هایی است که کاربر در مسیر استفاده از محصول یا خدمت تجربه می‌کند. یعنی از لحظه‌ای که کاربر نیازش را حس می‌کند تا زمانی که کارش را انجام می‌دهد و حتی بعد از آن، همه بخشی از تجربه‌اند.

UI یا رابط کاربری، بخش قابل مشاهده و قابل تعامل محصول است: دکمه‌ها، فرم‌ها، منوها، رنگ‌ها، آیکون‌ها، تایپوگرافی، فاصله‌ها، حالت hover یا disabled، پیام خطا و چیدمان صفحه. UI به کاربر کمک می‌کند با‌محصول ارتباط برقرار کند. UX تعیین می‌کند این ارتباط باید در چه مسیر و با‌چه منطقی اتفاق بیفتد.

به زبان ساده، UX می‌پرسد «کاربر چه نیازی دارد و چطور راحت‌تر به هدف می‌رسد؟» UI می‌پرسد «این مسیر چطور باید دیده و لمس شود؟» اگر فقط UX داشته باشیم، محصول ممکن است خام و بی‌روح شود. اگر فقط UI داشته باشیم، محصول ممکن است زیبا اما گیج‌کننده باشد.